مدرسه ما

آموزشی علمی اجتماعی

مربي پرورشي از ديدگاه قرآن

مربي پرورشي از ديدگاه قرآن

مهرورزي و عطوفت در تربيت: مربي به انسانهاي تحت تربيت خويش عشق مي ورزد همچون پدري مهربان كه به امور فرزندان خويش رسيدگي مي كند د رهمه برخوردهايش به اصلاح و تربيت آنان مي پردازد ، رحمت و شفقت راه كار تربيت است و خداوند رحمت بر بندگان را بر خود فرض نموده است، «كتب علي نفسه الرحمه» و بر اين اساس ارسال رسل و انزال كتب صورت گرفته است، آغاز سوره هاي قرآن با دو وصف رحمان و رحيم يادآور مهر و لطف آن پروردگارومربي نظام هستي به موجودات وازجمله انسانهاست كه اين مهروعطوفت بايدالگويي براي تمامي انسانها باشد.

خير انديشي و موعظه در تربيت: هدف تربيت بايد متوجه انسان تحت تربيت و جامعه باشد در اين راستا مربي بايد بر كرسي خيرخواهي ، نصيحت و موعظه بنشيند تا سخن و عمل او دعوت كننده به خير و صلاح و رشد باشد. قرآن به موعظه در گستره اي بسيار وسيع به عنوان ابزار نيرومند در كار تربيتي مي نگرد و دركنار حكمت، موعظه را از ابزارهاي مهم تبليغ و تربيت مي داند. «ادع الي سبيل ربك بالحكمه و الموعظه»

صبوري، تحمل و سعه صدر در تربيت: تربيت انسان كاري ظريف و عميق و داراي مشكلات عديده است در بيان راز شباني پيامبران از امام صادق (ع) روايت شده است كه خداوند هيچ پيامبري را به رسالت مبعوث نكرد مگر اينكه او را به چوپاني گرفت، تا مردمداري، تحمل مشكلات، هدايت و شيوه تربيت انسان ها را به آنها بياموزد. تحمل و سعه صدر از رموز موفقيت مربي در هدايت و تربيت است.

حرص ورزي در تربيت: مربي نمونه از ديدگاه قرآن كريم به تربيت انسان حرص مي ورزد به كم قانع نيست و خواهان افزايش كمي و كيفي رشد يافتگان است. قرآن به هنگام تبيين نسبت پيامبر و جامعه او و مردم زمانه اش متذكر مي شود كه اين پيامبر نسبت به هدايت شما حريص است، «حريص عليكم» آنقدر پيامبر اسلام به رشد و هدايت و تربيت مردم حرص مي ورزيد كه خداوندبا نزول فرشته وحي از او خواست كه خود را اينقدر براي هدايت آنها به آب و آتش نزند.

غمخواري در تربيت: مربي بر اساس تعاليم قرآن كريم بايد به حال كساني كه تحت تربيت او هستند دلسوز و غمخوار باشد و رنج و آلام آنان را احساس كند و از حركت آنان در مسير غير صحيح ، دل نگران و غمگين باشد. 

اخلاص و انگيزه در مربي: يك مربي موفق و مطلوب نظام اسلامي از كار و فعاليت تربيتي خويش تنها رضايت خدا و خشنودي او را دنبال مي كند و هيچ چشمداشت، توقع و انتظاري از جامعه و مردم ندارد، حتي انتظار تشكر را نيز ندارد، طرف حساب او در فعاليت هاي پيگير و مداوم تربيتي خداست و در اين امر با خداوند متعال معامله مي كند.

حسن خلق و معاشرت نيكو در تربيت: حسن خلق موجب جذب دلها و نفوس است به ويژه در برخوردهاي اوليه با انسانهاي تحت تربيت مي تواند تأثير فراواني در تأثير پذيري آنها داشته باشد. قران كريم يكي از عوامل گرايش مردم به پيامبر را خوش اخلاقي پيامبر معرفي مي كند.

 

+ نوشته شده در  جمعه 1390/11/14ساعت 9:55 PM  توسط nazanin  |